Heraklion-ciąg dalszy wspomnień w wersji fotograficznej ;)

Jeszcze pozostaję w klimacie spacerów po falochronie...;)  ech, ten Heraklion... 

Ale już niedługo zajrzę wspomnieniami do Agios Nikolaos... Pozdrowionka!

                                                                    * * *

Weekendowo....;))

Ponieważ zaczął się weekend i wyjeżdżam na te dwa dni (niestety nie na Kretę  :( ...) postanowiłam "machnąć" jeszcze parę migawek z Heraklionu...wiem, że jestem już nudna z tą moją tęsknotą, ale nic na to nie poradzę...;)

włóczęga po murach...między bastionami;)

podczas spaceru po falochronie....;)

Chciałabym napisać coś mądrego, ale chyba nie jestem w stanie. Wybaczcie szczerość, ale o tej porze roku miewam dziwne nastroje;) Radzę sobie jak mogę, a wspomnienia w wersji fotograficznej bardzo mi w tym pomagają...uhh...kolejna zima przede mną...;) O jesieni nie wspominam, bo to okres totalnej wegetacji...chyba, że jest to złota , polska jesień... ;) niemniej jednak i tak "dziko" się czuję;) 

                             
                                                                    *************

Malia dla odmiany...:-)

Coś ostatnio często tu bywam...chyba nadrabiam zaległości...;) jedno jest pewne: tęsknię...;)

wrześniowy zachód słońca na plaży w Malii :-)

również Malia...

Ach te zachody słońca...:-)
















Niezły mam rozrzut tematyczny...od cmentarza do zachodu słońca...no cóż...przesilenie jesienne...potem będzie gorzej, bo będzie zimowe...byle do wiosny!! ;-))


                                                                          ***

Miejsce ostatniego spoczynku z "widokiem na morze"...Jeszcze okolice Hersonissos i Koutouloufari...

Postanowiłam raz jeszcze wrócić w okolice Koutouloufari...Ponieważ jest już październik, zbliża się Święto Zmarłych, niedziela jest deszczowa i chmurna, jakoś tak naszedł mnie taki temat...

Cmentarz położony jest w zasadzie pomiędzy Nowym Hersonissos a Koutouloufari, mniej więcej w połowie drogi ... Cmentarze zawsze wywołują u mnie mieszane uczucia, bo z jednej strony są tak niesamowicie ciche i spokojne a jednocześnie są dowodem pewnej nieuchronności zdarzeń...;)) co niektórzy - podobnie zresztą jak ja - wypierają tę nieuchronność ze swojej świadomości;))  

Być może, właśnie to urokliwe położenie tego konkretnego miejsca ostatecznego spoczynku powoduje, że odbieram je nieco inaczej niż zazwyczaj;))

 "Droga dojazdowa" do cmentarza jadąc od strony Stalidy...po lewej stronie mija się wielki hotel Belvedere i duży supermarket i szosą - zjeżdżając z głównej drogi i skręcając również w lewo - cały czas pod górkę ... ;) autkiem prościej i wygodniej, na rowerku - niezły wycisk, zwłaszcza dla kogoś, kto dawno na rowerku nie siedział;)) Można również na piechotę - co uskutecznia większość turystów ;)

A to już dalsza droga od cmentarza do Koutouloufari...też cały czas, systematycznie pod górkę...;) Przy cmentarzu - na początku - zazwyczaj "łapałam oddech" podczas mojej rowerowej wspinaczki;)) Pod koniec sezonu trasę pokonywałam już w miarę płynnie ... ;)

P.S. Ale za to jaki zjazd był w drodze powrotnej!!:-))
















                                                                                 ****

Koutouloufari-okolice Danaides raz jeszcze;)

Szkoła sztuk walki w Koutouloufari...Uczą się tu Soo-Bahk-Do - odmiany koreańskiego stylu Taekwondo...szkoła znajduje się tuż obok restauracji Danaides, gdzie przez trzy miesiące pracowałam...często maszerowały do szkoły dzieciaki ok. 4-5 letnie, w kimonach, roześmiane...machały do mnie a ja do nich;)) bardzo sympatycznie było;)  

Szkoła dla dzieci i dla dorosłych ;) Jak znajdę stronkę (bo wiem, że jest takowa) to wrzucę linka;)) Może kogoś zainteresuje;)

tuż przy szkole...tu chyba dzieciaki miały "teorię" sztuk walki;))

:)

i jeszcze Danaides...nie mogę się od niej uwolnić;))

I restauracja z innego ujęcia...zaraz za restauracją jest wejście do szkoły sztuk walki;)

No to znowu sobie powspominałam...zdjęcia takie sobie, ale wspomnienia przy nich ożywają mimo wszystko;)

Koutouloufari, Piskopiano i Stare Hersonissos

Chyba jeszcze Koutouloufari...ale na 100% pewna nie jestem...;))))

Po prawie miesięcznej, „blogowej abstynencji” postanowiłam jednak wrócić…wena twórcza, co prawda, uleciała gdzieś wraz z końcem lata…;) Niemniej jednak tęsknota o mnie nie zapomina i co jakiś czas rzuca mnie ponownie w „objęcia” mojego bloga…

Tym razem wracam wspomnieniami do bardzo urokliwych zakątków okolic Hersonissos…czyli Koutouloufari, Piskopiano i Starego Hersonissos…Powspominam sobie trochę pomiędzy zdjęciami...;)

Koutouloufari kojarzy mi się z pewną magią, spokojem a jednocześnie  najgorszym momentem mojej „pracowniczej kariery” na Krecie…miałam okazję pracować przez trzy miesiące w uroczej tawernie, która miała mało uroczego szefa…ale to temat na osobną dyskusję…kiedyś do tego wrócę ;)

Na zdjęciu obok: Danaides - taverna w Koutouloufari, która dla mnie jest miejscem równie cudownym jak i "przeklętym"....to tu przez trzy miesiące swego kreteńskiego życia pracowałam...

Koutouloufari,  Piskopiano i Stare Hersonissos to tradycyjne, kreteńskie wioski, z wąziutkimi, brukowanymi uliczkami i starymi, kamiennymi  domami. Położone praktycznie jedna za drugą – dokładnie w takiej kolejności jak wymieniłam (idąc od strony Stalidy;)) – i trzeba szukać tabliczki z nazwą  Piskopiano, żeby zorientować się, że już się opuściło Koutouloufari…;) 

Koutouloufari

Przyklejone do zboczy gór, wciśnięte między drzewka oliwkowe  - wioski stanowią fantastyczną alternatywę dla osób, które mają dosyć hałasu Nowego Hersonissos…nie ma tu dyskotek, klubów, barów…są za to tradycyjne tawerny, stare domki z niebieskimi drzwiami i sklepiki z tradycyjnymi, kreteńskimi wyrobami…

Koutouloufari

Koutouloufari - kościół Agios Vassilios...większy budynek jest nowszy - zbudowany w 1840 r...mniejszy - "przyklejony" do większego jest częścią kościoła kilka wieków starszego...;)

Kościółek znajduje się dokładnie na przeciwko taverny, w której pracowałam...dwukrotnie miałam okazję obserwować (z doskoku, oczywiście) ceremonie ślubne, które się odbywały przed Kościółkiem...niestety nie mogłam mieć przy sobie aparatu...;/

wciąż Koutouloufari...

Oddalone są od wybrzeża ok. 1 km „lekko” pod górkę;)) (Stare Hersonissos troszkę dalej – ok. 2 km) dały mi niezły wycisk, gdy musiałam codziennie, w 40 stopniowym upale zasuwać ze Stalidy do  Koutouloufari…;) Parę kilo zrzuciłam;)) Za to mam co teraz wspominać;)

Łącznie, te trzy wioski mają ok. 1500 stałych mieszkańców…

Koutouloufari

Koutouloufari

Koutouloufari

Koutouloufari

Koutouloufari - restauracja Galini

Koutouloufari

Koutouloufari

Koutouloufari

Koutouloufari

Koutouloufari

\

Piskopiano

Stare Hersonissos

Stare Hersonissos

Cudowne, magiczne, tajemnicze drzewka oliwkowe na wzgórzach otaczających trzy wioski...;)

***

no to sobie powspominałam... ;))