Ech... :-)

Już teraz doskonale wiem co oznacza określenie "niemoc twórcza" ;))  No cóż, przynajmniej wiem, że ten blog nie był jedynie chwilowym, słomianym zapałem... jedynie dopadła mnie owa niemoc...;)) 

Tak więc - powoli - ponownie wracam do działalności blogowej...taką oto ładną "ścieżką".... ;)   (który to już powrót??;)) )

                                     *** Już za chwileczkę, już za momencik.....  :-)  ***

Nie chcę, nie mogę...nie mam siły...mam wszystko w d*pie...;)

Znowu przyszedł czas, gdy mam ochotę kląć na wszystko...niby wiosna, coraz cieplej - niemniej jednak nie potrafię znaleźć w sobie super energii....

Dzień za dniem ucieka, praca, dom, praca, dom...czasem siłownia, czasem basen...;) życie towarzyskie całkiem mi się rozlazło. Fakt, za dużo tego towarzystwa nie ma, wszystko się porozjeżdżało, a to co zostało żyje zazwyczaj w swojej "bajce"...

Potrzebuję potężnego kopa w dupę...żebym poleciała wysoko i daleko...;)

Remonty, sprzątanie, działanie na nerwy najbliższym...to ostatnie to moja specjalność;)) 

Muszę coś wymyślić bo inaczej oszaleję...gdyby nie potrzeba uporządkowania swojego zdrowia, już dawno by mnie w PL nie było. Może wyruszyłabym z powrotem na Kretę?? I zostałabym tam - cokolwiek by się nie działo...

Co by było, gdyby...ch*j z tym...ważne co jest tu i teraz. A że jest tak sobie - musiałam pogadać. 

Jeszcze Elounda...widok z pokładu...;-)

Elounda - z pokładu "łódki";))

Elounda

W drodze na Spinalongę...Elounda z oddali :-)

Elounda

Powroty są piękne. Wracam więc wspomnieniami – głównie w wersji fotograficznej – do niesamowitej, magicznej Eloundy... nie pamiętam, które miejsce zrobiło na mnie ostatnio takie wrażenie jak ta niewielka miejscowość położona 10 minut jazdy autobusem od Agios Nikolaos - w kierunku północnym...

Elounda znajduje się w miejscu starożytnego miasta Olous. Było to niezależne miasto, gdzie oddawano cześć Zeusowi - Tallaios, Artemidzie-Britomartis oraz Aresowi a na monetach miasta widniały ich wizerunki. W starożytności miasto było słynne przede wszystkim z sanktuarium poświęconemu bogini Britomartis. O ważności miasta świadczy inskrypcja, datowana na III w. p.n.e., która odnosi się do paktu przyjaźni pomiędzy Olous, Lato i Knossos. Znaleziska jakie pochodzą z tego rejonu to kamienne grobowce z darami żałobnymi oraz inne przedmioty, które można podziwiać na wystawie Muzeum w Agios Nikolaos. 

*      przesmyk spinający Eloundę z "wyspą" Kolokitha ;)

**       Elounda ... a maleńka wysepka w tle to Spinalonga

Ruiny starożytnego Olous znajdują się obecnie pod wodą - patrząc z mostu spinającego Eloundę z półwyspem Kolokitha przy dobrej pogodzie można dostrzec jego pozostałości. Cały przesmyk widoczny na zdjęciach powyżej - został usypany przez francuskich żeglarzy w późnych latach XIX w. 

PS1. Warto wspomnieć, że w Eloundzie znajduje się światowej klasy ośrodek wypoczynkowy SPA, z centrum handlowym i innymi atrakcjami, w którym zdarza się wypoczywać takim gwiazdom jak Zinedine Zidane czy Madonna...informacje te pochodzą od osób, które pracowały w owym resorcie... :-)

PS2. Zdjęcia oznaczone * i ** pochodzą z elektronicznej pocztówki zakupionej osobiście przeze mnie na Krecie. Autor i właściciel praw: M.Toubis S.A.

 

Wiosna??

Kolokitha, Kreta

Długa przerwa w prowadzeniu bloga, chociaż zaglądam tu niemal codziennie...chcę coś napisać, ale ogarnęła mnie jakaś niemoc...Nigdy nie byłam dobra w przekazywaniu swoich myśli , nawet w formie pisemnej. 

Czekam na tą wiosnę, która się nie spieszy...w Krakowie śnieg i mróz, z rozpaczy przemalowałam pokój na intensywnie zielony kolor ;)))  może jeszcze walnę na ścianie wielkie jaskrawo zółte słońce...;) 


Ech... a na Krecie ponoć bardzo wiosennie, albo już i zalatuje latem;)  Chociaż pogoda ostatnio jest nieprzewidywalna. 

Moje życie ostatnio biegnie w rytmie szarej, polskiej codzienności, którą staram się ubarwiać na wszelkie możliwe sposoby (np. zielony kolor na ścianach;)) ... gdyby tylko zrobiło się cieplej i zniknął śnieg - byłoby znacznie łatwiej;) 

Nie ma już u mnie tej dawnej, histerycznej tęsknoty, kiedy miotałam się w swoich dzikich, depresyjnych myślach... jest tęsknota nostalgiczna i taka raczej pozytywna...;) Niemniej jednak to ciągle tęsknota - czyli coś czego człowiekowi brakuje na co dzień, jest chwilowo nieosiągalne...ale tylko chwilowo;) i to powoduje, że zaczynam myśleć inaczej...

Polska, podobnie jak Grecja wzbudza wiele emocji. Ani tu, ani tam nie jest różowo... Staram się jednak przystosować moją polską rzeczywistość do swoich potrzeb na tyle na ile jest to możliwe ;) Nie zapominam o Grecji, nie zapominam o Krecie... ciągle gdzieś ta moja wyspa marzeń kołacze się w moich myślach, w moim sercu... 

próbuję uczyć się greckiego...to jeden ze sposobów na zmianę tej polskiej rzeczywistości...słucham greckiej muzyki, czasem oglądam grecką czy kreteńską telewizję - to kolejny sposób...przemalowuję ściany - następny sposób...;)

I jakoś to wszystko się toczy ... niemniej jednak ciągle czekam na dzień, kiedy powiem na głos i na blogu:  lecę na Kretę! ;)    Wierzę, nie - ja wiem, że ten dzień wcześniej czy później nadejdzie...:-)

Zachód słońca w Malii

Agios Nikolaos...jeszcze parę zdjęć:-)

Cudowne miasto, niesamowite wspomnienia... :-)

                                                                * * *

Agios Nikolaos - kreteńskie Saint Tropez....

Położone ok. 69 km na wschód od stolicy wyspy – Heraklionu, w prześlicznej zatoce Mirabello, otoczone morzem i górami  - Agios Nikolaos uchodzi za jedno z najpiękniejszych miast Krety. Nowoczesne, ale jednocześnie pełne niesamowitego uroku, przyciągające ogromne rzesze turystów miasto zachowało swą indywidualność i nie poddało się, tak jak niemal całe wybrzeże północne niekontrolowanemu rozwojowi bazy turystycznej. 

W starożytności Agios Nikolaos było kwitnącym portem służącym miastu-państwu zwanemu Lato, znajdującemu się nieco bardziej w głębi lądu. Stanowiło ważny port także za czasów panowania Wenecjan, którzy nadali mu tą nazwę od kościoła pod takim wezwaniem (Sw. Mikołaja) budowanego w X i XI wieku. Wenecjanie nadali także nazwę zatoce – mirabello (co po włosku znaczy „piękny widok”).

 Agios Nikolaos jest ważnym portem także i dzisiaj. Przybijają tu promy z Dodekanezu, Cyklad i Pireusu. Miasto ma dwie przystanie – rybacką i położoną w samym środku miasta przystań nad jeziorem Voulismeni.

Jezioro Voulismeni stanowi niewątpliwie sporą atrakcję dla zwiedzających. Legenda głosi, że zażywały w nim kąpieli Atena i Artemida Britomartis. W dawnych czasach wierzono, że nie ma dna (brzegi jeziora są bardzo strome, głębokość 65 m) i jest nawiedzane przez duchy :-)   Dziś jezioro łączy z portem kanał wykopany przez Paszę Adosidisa, dowódcę wyspy, w 1870 r.  Tuż za jeziorem znajduje się park, z którego roztaczają się przecudne widoki  (parę ujęć udało mi się wykonać właśnie z parku;)) .

Przy przystani nad jeziorem pełno jest barów, tawern, kawiarenek i sklepików.

Jeśli chodzi o plażowanie i morskie kapiele – to jest się gdzie wykąpać i poleżeć plackiem - pod warunkiem, że dosyć wcześnie zajmie się miejsce ;)) plaże są raczej niezbyt wielkie i nie z tych najpiękniejszych na Krecie ;) Niemniej jednak dla niewybrednych i chcących jedynie się ochłodzić i popływać, w zupełności wystarczają.:-)

                                                                      

     PS. do Ag.Nikolaos jeszcze wrócę z kolejnymi zdjęciami i wspomnieniami. :-)

                                                                     * * *